Unplugged-The Rock blog

2.2.07

Αstor Piazzola : El Gran Ástor


"Όταν τη συνάντησα της έδειξα συμφωνίες και σονάτες μου με το κιλό. Άρχισε να τις διαβάζει και ξαφνικά είπε το εξής φρικτό: ‘Είναι πολύ καλογραμμένα.’ Και σταμάτησε, βάζοντας μια μεγάλη τελεία, τεράστια σαν μπάλα ποδοσφαίρου.

Μετά από λίγο είπε: “Εδώ είσαι σαν τον Στραβίνσκι, σαν τον Μπάρτοκ, σαν τον Ραβέλ, αλλά ξέρεις τι; Δεν βρίσκω τον Πιατσόλα εδώ πέρα.” Κι άρχισε να διερευνά την προσωπική μου ζωή: τι έκανα, τι έπαιζα και τι δεν έπαιζα, αν ήμουν εργένης ή με κάποιον, ήταν σαν πράκτορας του FBI! Και της είπα με ντροπή ότι ήμουν μουσικός του τανγκό. Στο τέλος της είπα, “Παίζω σε ‘νυχτερινό κέντρο.’” Δεν ήθελα να πω “καμπαρέ.” Κι εκείνη απάντησε, “Νυχτερινό κέντρο, ναι, δηλαδή καμπαρέ, δεν είναι;” “Ναι,” απάντησα, και σκέφτηκα, “Θα τη χτυπήσω αυτή τη γυναίκα μ' ένα ραδιόφωνο στο κεφάλι...” Δεν ήταν εύκολο να της πει ψέματα κάποιος.

Συνέχισε να ρωτάει: “Λες ότι δεν είσαι πιανίστας. Τι όργανο παίζεις τότε;” Και δεν ήθελα να της πω ότι έπαιζε μπαντονεόν γιατί σκέφτηκα ότι “Θα με ρίξει κάτω από τον τέταρτο όροφο.” Τελικά ομολόγησα και μου ζήτησε να της παίξω λίγα μέτρα από κάποιο δικό μου τανγκό. Άνοιξε ξαφνικά τα μάτια, μου άρπαξε το χέρι και είπε: “Βρε χαζέ, αυτός είναι ο Πιατσόλα!” Και πήρα όλη τη μουσική που είχα συνθέσει, δέκα χρόνια της ζωής μου, και την έστειλα στον διάολο μέσα σε δύο δευτερόλεπτα".


Κάπως έτσι ξεκίνησε η απερίγραπτη αυτή ιδιοφυία, συνομιλώντας με την Γαλλίδα συνθέτρια και μαέστρο Nadia Boulanger.

Παίρνωντας την μουσική των «μεγάλων» από τις αίθουσες με τις βελούδινες επενδύσεις και ριχνοντάς την στα πεζοδρόμια του Μπουένος Άιρες να χορεύει στους ρυθμούς του μπαντονεόν, απελευθερωμένος από τις κριτικές και από την συντηριτική κυβέρνηση της πατρίδας του, μίλησε στις νέες γενιές και έκανε δημοφιλείς μουσικούς και ακροατές τζαζ σε όλο τον κόσμο να πιαστούν τελικά στο δίχτυ του τανγκό nuevo του ( έναν ιδιαίτερο συνδυασμό του ύφους και του ρυθμού του αργεντίνικου ταγκό, της κλασικής μουσικής, της τζαζ και της αρμονίας του 20ου αιώνα) .

Το nuevo tango του Πιατσόλα ξεχώριζε από το παραδοσιακό τανγκό λόγω της ενσωμάτωσης στοιχείων τζαζ, της χρήσης περίπλοκων συγχορδιών και διφωνιών, της χρήσης αντίστιξης, και των μακρών συνθετικών μορφών. Ο Πιατσόλα εισήγαγε επίσης μουσικά όργανα που δεν χρησιμοποιούνταν στο παραδοσιακό τανγκό, όπως το φλάουτο, το σαξόφωνο, την ηλεκτρική κιθάρα, ηλεκτρονικά όργανα, το βιμπράφωνο, και ντραμς.

Το αργεντίνικο ρητό "στην Αργεντινή όλα μπορούν να αλλάξουν — εκτός από το τανγκό" δείχνει λίγο την αντίσταση που συνάντησε ο Πιατσόλα στην πατρίδα του. Όμως η μουσική του έτυχε αποδοχής στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, και τις διασκευές του του τανγκό υποδέχθηκαν με χαρά κάποια φιλελεύθερα τμήματα της αργεντινής κοινωνίας, τα οποία προωθούσαν πολιτικές αλλαγές παράλληλα με τη μουσική του επανάσταση.


Η μουσική του Astor Piazzolla συνόψισε την ένταση της σύγχρονης ζωής με την τήξη της φολκλορικής ομορφιάς και σφυρηλάτησε ένα νέο είδος που προκάλεσε ακόμα και τον πιο προσκολλημένο στις παραδόσεις ακροατή.

Έργα όπως το "Concierto para Bandoneón, Orquesta, Cuerdas y Percusión", το "Doble-Concierto para Bandoneón y Guitarra", το "Tres Tangos Sinfónicos" και το "Concierto de Nácar para 9 Tanguistas y Orquesta", είναι μερικοι από τους «φόρους» που κάποιος θα μπορούσε να "πληρώσει" στην διάρκεια μιας ζωής γεμάτης καλλιτεχνική τόλμη.
Και ο Gran Ástor τους "πλήρωσε" και με το παραπάνω.








Luna

(ξανά εδώ, γιατί προσωπικά το θεωρώ μία από τις πιο αριστουργηματικές του συνθέσεις).



Πηγή : Wikipedia

4 Comments:

Anonymous Αντώνης said...

Εξαιρετικό κείμενο. Πολύ καλή και η δουλειά σας εδω (πρώτη φορά μπαίνω).
Ο Piazzolla συνέθεσε πανω από 3000 κομμάτια και ηχογράφησε περίπου 500. Πολύ θα ήθελα να έχω τους υπόλοιπους 2500 θησαυρούς του.
Καλησπέρα σε όλους.

2/2/07 15:18  
Blogger GLOBAL said...

Ξεγριππιάστηκε κι ετούτο εδώ το blog με αντιβίωση Piazolla. Ωμό πάθος με αισθησιακή σκληράδα, αυτό μου προέκυψε όταν χόρευα τις τάπες του φλάουτου με το φύσημα της ανάσας μου. Πάθος αληθινό όμως και καθόλου επιφανειακό βγάζει η μουσική του.

2/2/07 21:34  
Blogger dr.Uqbar said...

Πραγματικά μοναδική η μουσική του.
Και το luna.... κορυφαίο.
Το να αναλύσεις την αντίστιξη τις τονικές ακολουθίες και τις συγχορδίες είναι πραγματικά κάτι τόσο δύσκολο όσο και στη free jazz.

Μα πιο πολύ από τη μουσική του Astor μου άρεσε αυτό το κείμενο.

Καλή επάνοδο

3/2/07 11:21  
Blogger Xνούδι said...

Αντώνη κι εγώ αυτά θα ήθελα να έχω. Και ως εμπειρία, θα ήθελα μια συναυλία και να κάθομαι στην πρώτη σειρά. Αλλά κανένα από τα δύο δεν είναι εφικτό, πόσο μάλλον το δεύτερο. Σε ευχαριστούμε όλοι εδώ.

νεΦ
Στην ανάρρωση είμαστε και ο γιατρός φέρνει το επόμενο αντιβιωτικό όπου να'ναι (λέω εγώ τώρα).
Πάθος. Αυτό το μπαντονεόν είναι το κάτι άλλο. Και το φλάουτο που λέγαμε, επίσης. Αμ το βιολί? Το βιολί να δεις...

Γιατρέ
Μα το μισό κείμενο ο ίδιος το "έγραψε". Γι αυτό σου άρεσε. Luna ασταμάτητα δυο μέρες τώρα. Να! Και τώρα.

Σας καλησπερίζω :)

3/2/07 15:23  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home